Φωνή βοώντος εν τη ερήμω;

ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ

 ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

      Το Παλιό Φάληρο το αγαπάω .Κάθε φορά που έρχομαι με μαγεύει όλο και περισσότερο. Η αμεσότητα στον απέραντο ουρανό;. Η καταγάλανη θάλασσα; Η θαλασσινή  αύρα που μου υπενθυμίζει ότι το καλοκαίρι δεν  χάρηκα όσο  ήθελα;   Όλα αυτά με κάνουνε να έρχομαι ξανά και ξανά. Κυριακή σήμερα και έκανα την  καθιερωμένη βόλτα από το Φλοίσβο μέχρι το Εδέμ .Ένας περίπατος κοντά σε άλλους ανθρώπους που  απολάμβαναν και αυτοί  την  βόλτα τους. Η ψυχή μου γέμισε χαρά αλλά και απελπισία. Τα πλαστικά μπουκάλια είχαν μείνει εκεί που τα είχα ΄΄αφήσει ΄΄  την τελευταία φορά που είχα έρθει στο Φάληρο και είχα γράψει και το ανάλογο άρθρο.(14.12.2009).Με εξαίρεση τις περιοχές με τους χειμερινούς κολυμβητές ,που καθαρίζουν μόνοι τους τον χώρο, και τις μικρές οάσεις πρασίνου  με τους ευθύγραμμους θάμνους και το πεντακάθαρο γρασίδι, που σημαίνει ότι οι κηπουροί του δήμου κάνουν  καλά την δουλεία τους ,όλο το υπόλοιπο της παραλίας  ήταν βρώμικο. Το κύμα έσπαζε πάνω σε χαρτιά, κουτιά και άλλα αντικείμενα άγνωστης προέλευσης .Στην παραλία κάδους είδα ελάχιστους κάδους κοντά στους χειμερινούς κολυμβητές και στο Φλοίσβο. Δηλαδή και να ήθελες να μαζέψεις τα ακάθαρτα και τα απορρίμματα έπρεπε να τα πάρεις μαζί σου. Συνέχισα την βόλτα , με την φίλη μου, σχολιάζοντας τα απαράδεκτα .Μου τόνισε ότι βλέπει συχνά ,στην παραλιακή ,τον δήμαρχο αλλά δεν τόλμησε να τον σταματήσει. Δεν τόλμησε να του υπενθυμίσει ποιες είναι οι υποχρεώσεις του απέναντι στο δήμοι και στους πολίτες του. Κυρίως απέναντι στην θάλασσα που πρέπει να την κρατήσει καθαρή με αξιοπρεπείς προσβάσεις στου  περαστικούς. Φαληριώτες και μη.

    Η Κυριακή ήταν υπέροχη και εμείς τελειώσαμε την περιπλάνηση μας με ένα ψημένο ψαράκι στο ταβερνάκι στο Εδέμ. Καθίσαμε  έξω  κοντά στο κύμα .Φάγαμε ήπιαμε και χαλαρώσαμε. Κοντά στα πουλιά, τα περιστέρια και τα σπουργίτια που τσιμπολογούσανε  και αυτά . Η θαλασσινή αύρα ήταν ονειρική. Ο ήλιος είχε βγει έξω από τα μαύρα σύγνεφα και μας χαμογελούσε. Ήταν ωραίο δώρο στις δύο κυρίες που είχαν τολμήσει, αψηφώντας το κρύο και τον άνεμο, να καθίσουν έξω για να χαρούνε την χειμωνιάτική ημέρα. Δίπλα μας τα διάφορα πολύχρωμα αντικείμενα ,που κοσμούσανε την αμμουδιά μπροστά στην ταβέρνα, γυάλιζαν  τραβώντας την προσοχή των πουλιών. Ρώτησα  το σερβιτόρο για τι δεν τα μαζεύει κανείς; Μισής ώρας  δουλειά ήτανε .Η απάντηση ήταν αποστομωτική . Το ειδικό μηχάνημα του δήμου έχει χαλάσει και  δεν είναι δουλειά σερβιτόρου  να καθαρίζει την παραλία άσχετα αν είναι δύο μέτρα μπροστά από τα τραπέζια όπου προσφέρει τα πιάτα του.

    Κάποτε, ως ειδικευόμενη για γιατρός, είχα αγανακτήσει με τις κουβέρτες που  σκεπαζόμασταν όταν εφημερεύαμε .Η διοίκηση δεν έκανε τίποτα. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω .Πήρα  μία κουβέρτα και την  άφησα πάνω στο γραφείο του διοικητού του νοσοκομείου .Να  δει  ,ό ίδιος, τις τρύπες  και την φθορά τους.  Σε 4 ώρες μοιράστηκαν καινούργιες κουβέρτες σε όλους τους ειδικευόμενους. Κύριε Δήμαρχε κάνω μία ύστατη προσπάθεια και έκλυση .Τι άλλο  να κάνει κάποιος που αγαπάει την περιοχή σας και δεν αντέχει να αντικρίσει τέτοια αμέλεια της καθαριότητας; Τέτοια έλλειψη της τήρησης κανόνων υγιεινής. Μήπως να τα πάρω αγκαλιά τα ΄΄δωράκια΄΄ και να τα φέρω στο γραφείο σας για να σας συνετίσω;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: