Αντικαπνιστική εκστρατεία ή μια ακόμα υστερία για πολιτική εκμετάλλευση?

Από την Γαλέρα #46

Από την Γαλέρα #46

Ti μπορεί να συμβεί όταν ένας πολιτικός αναλαμβάνει να παίξει τον ρόλο του «συλλογικού γιατρού»;

Μπορούν τα μέτρα που τέθηκαν σε εφαρμογή με το νέο νόμο περί απαγόρευσης του καπνίσματος να έχουν αποτέλεσμα;

΄Τι κρύβεται πίσω από τον θόρυβο που σηκώθηκε;

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να διευκρινήσουμε ότι «Στο Παλιό Φάληρο, Αριστερά» θεωρούμε το κάπνισμα σαν βλαβερή συνήθεια και υπεύθυνη ή ύποπτη για μια σειρά ασθένειες. Και αυτό το στηρίζουμε σε ένα πολύ μεγάλο αριθμό καλά τεκμηριωμένων επιδημιολογικών ερευνών που τεκμηριώνουν την συσχέτιση καπνίσματος και ασθενειών.

Φυσικά δεν παραβλέπουμε ότι το ίδιο, αν όχι και περισσότερο επικίνδυνη και άμεσα συσχετισμένη με ΟΛΕΣ τις ασθένειες είναι και η φτώχεια. Και αυτή η διαπίστωση το ίδιο καλά στηριγμένη πάνω σε ένα πολύ μεγάλο αριθμό καλά τεκμηριωμένων επιδημιολογικών ερευνών.

Αναρωτηθήκαμε λοιπόν γιατί τόσος θόρυβος και βιασύνη για τα μέτρα για το κάπνισμα και γιατί δεν υπάρχει και η αντίστοιχη ευαισθησία και για την καταπολέμηση της φτώχειας σαν κύριας πηγής δημιουργίας ασθενειών. Και καταλήξαμε στις πιο κάτω θέσεις, που η απαρίθμηση τους ευελπιστούμε να προκαλέσει τον σχολιασμό σας έτσι ώστε να διατυπωθούν ή να διελευκανθούν όλες οι πτυχές του σύγχρονου αυτού θέματος που μπήκε στην επικαιρότητα με νόμο του Υπουργείου Υγείας.

1. Οι προθέσεις του Υπουργείου Υγείας με τον νέο νόμο περί απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους «τοποθετούν την πρόληψη στο επίκεντρο της λειτουργίας του κοινωνικού κράτους, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο που έχει η υπεύθυνη και συνεχής ενημέρωση των πολιτών για ζητήματα υγείας». Επί της ουσίας, το εν λόγω σχέδιο δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσπάθεια εφαρμογής των κατευθύνσεων της ΕΕ   υπό τον τίτλο «Προαγωγή της υγείας» (Συμφωνία της Λισσαβόνας) που στοχεύουν:

  • Στην πρόληψη, ως κύριας στρατηγικής στην ΕΕ για τον περιορισμό του κόστους λειτουργίας των συστημάτων υγείας
  • Στην επιβολή συμπεριφορών στους πολίτες, μέσω επικοινωνιακών πολιτικών, που μπορεί να οδηγήσουν στην πρόληψη ασθενειών

Το πρώτο ερώτημα φυσικά είναι : Ποιό είναι αυτό το «κοινωνικό κράτος», όταν τα τελευταία 20 χρόνια ο κοινωνικός τομέας και οι αντίστοιχες δαπάνες υγείας και πρόνοιας περιορίζονται συνεχώς (με εξαίρεση την άφεση για ανεξέλεγκτη αύξηση των δαπανών για φάρμακα).

2. Αντί για δράσεις ενημέρωσης με επιστημονικά σχεδιασμένες πολιτικές, το Υπουργείο Υγείας στόχευσε στην αντιμετώπιση του προβλήματος του καπνίσματος με εύκολα διατυπωμένες απαγορευτικές δράσεις και μέτρα, που το κόστος τους όμως καλούνται να το καλύψουν 100% μικρές στην πλειοψηφία τους επιχειρήσεις που δεν θα λάβουν γι αυτό καμία κρατική ενίσχυση ή επιδότηση.

3. Επικοινωνιακά τα μέτρα συνοδεύτηκαν από δηλώσεις στα ΜΜΕ αλλά και κάλυψη με ρεπορτάζ των ΜΜΕ των αντιδράσεων που προσπάθησαν και προσπαθούν να πετύχουν δύο ταυτόχρονα στόχους:

  • Nα δείξουν το δήθεν ενδιαφέρον της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας για την υγεία των πολιτών
  • Να αποκρύψουν ταυτόχρονα τους υπεύθυνους για την σημερινή κατάντια του Συστήματος Υγείας, που από τις ίδιες πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Υγείας, το έχουν φέρει σε τέτοιο σημείο ώστε να τίθεται πλέον σε σοβαρό κίνδυνο η υγεία του συνόλου του πληθυσμού

4. Η πρακτικές του χαφιεδισμού και της πόλωσης που εμπεριέχονται στις διατάξεις του νόμου δεν προάγουν τον πολιτισμό ή τα ήθη και υπάρχει κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν εκβιαστικά από κυκλώματα για τον οικονομικό ή άλλο εκβιασμό μικρών ή μεγαλύτερων επιχειρήσεων

5. Η έλλειψη προετοιμασίας των αρχών για την εφαρμογή των νέων μέτρων αλλά και η έλλειψη ενημέρωσης των εμπλεκόμενων στην εφαρμογή τους επιχειρήσεων δείχνουν τον βαθμό σπουδαιότητας που έδωσε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου στα νέα μέτρα και που αποτελεσματικότητά τους τίθεται συνολικά σε αμφιβολία.

6. Η σχετική διαβούλευση για την Εθνική Στρατηγική για την υγεία 2008-2013, εντός των οποίων υποτίθεται ότι τοποθετείται η συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση, είναι ημιτελής και δεν έχει εξασφαλίσει ακόμα τους πόρους που απαιτούνται. Ως εκ τούτου, ο νέος νόμος δείχνει να στερείται βάθους, στρατηγικής και στόχευσης που να πείθει ότι μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην μείωση των συνεπειών από το κάπνισμα με τρόπο που να είναι επιστημονικά σχεδιασμένος.

Μετά απ’ όλα αυτά, ισχυριζόμαστε ότι οι προθέσεις του Υπουργείου δεν είναι ειλικρινείς και απλώς στοχεύουν την δημιουργία μιας ακόμα υστερίας με ιατρικό δήθεν υπόβαθρο, με σαφή στόχο να θολώσουν την εικόνα αλλά και να εξαγοράσουν φθηνά την δημοτικότητα του Υπουργού Υγείας.

Πείστε μας αν θέλετε για το αντίθετο.

Ένα Σχόλιο

  1. Εκτός των άλλων,στην πολύ ωραία ανάλυση,να προσθέσουμε,ότι σε χώρες όπου εφαρμόστηκε παρόμοι μέτρο,τα αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό για μικρομεσαίες επιχειρήσεις.Στην Γαλλία,π.χ.,είχε σαν αποτέλεσμα την μείωσή τους κατά 30% περίπου.
    Να πούμε και το άλλο:σε μία περίοδο ύφεσης,ο μικρομεσαίος,με ποιά οικονομική δυνατότητα θα προχωρήσει σε διαχωρισμό της επιχείρησής του σε χώρους καπνιζόντων και μη?
    Στην περιοχή μας π.χ.,που στην πλειοψηφία της έχει μικρές επιχειρήσεις,τι επιπτώσεις θα έχει αυτό το μέτρο?
    Πόσο μάλλον,που φημολογείται κλείσιμο επιχειρήσεων από Σεπτέμβρη.
    Ενας μικρομεσαίος επιχειρηματίας,με μαγαζί κάτω από 70 τ.μ.,τι επιλογή έχει?
    Θα διώξει τους μισούς του πελάτες,ό,τι και άν επιλέξει.
    Αυτά τα πήρε υπ’ όψιν ο κος Αβραμόπουλος?
    Μάλλον όχι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: