Πολιτικό και κυβερνητικό μάρκετινγκ. Τι είναι και τι πουλάνε

the_puppets_by_limondilimiΒιώνουμε στις μέρες μας την εφαρμογή των σχεδιαστών «καλλιτεχνών» του πολιτικού marketing. To debate ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου, πέρα από την εξαίρεση του Αλέκου Αλαβάνου που έδειξε φανερά την δυσφορία του στο «στημένο σκηνικό», όλοι οι άλλοι αρχηγοί κινήθηκαν αριστουργηματικά σαν μαριονέτες από τους ειδικούς επικοινωνιολόγους του πολιτικού μάρκετινγκ. Τα τηλεοπτικά spots κάνουν σχεδόν το ίδιο.

  Τα αποτελέσματα του κυβερνητικού μάρκετινγκ τα βιώνουμε κάθε μέρα και την ώρα που διαλέγουμε προϊόν από το ράφι του superparket ή τον ιατρό που θα μας λύσει το πρόβλημα. Ποιοι είναι αυτοί οι «καλλιτέχνες» του πολιτικού και του κυβερνητικού μάρκετινγκ; Που διαφέρουν  αυτοί οι δύο κλάδοι και ποιο είναι το προϊόν που μας πουλάνε τελικά;

  Το πολιτικό μάρκετινγκ αναπτύχθηκε  για να εκμεταλλεύονται  μερικοί τους αφελείς, πουλώντας τους φτιαχτές υποσχέσεις με εικόνες ξεσηκωμένες από διαφημίσεις οδοντόπαστας και με βουκολικά τοπία με μουσική υπόκρουση από Καρμίνες Μπουράνες και Δρόμους της Φωτιάς, παπαγαλάκια και αναφορές στον σοσιαλισμό και την βαρβαρότητα. Εδώ και είκοσι χρόνια το εφαρμόζουν ακόμα και εδώ σαν τυφλοσούρτη στις δημοσκοπήσεις και όταν φτιασιδώνουν τους υποψήφιους πριν από τις εκλογές και τους μαθαίνουν να κουνάνε τα χέρια τους σαν να είναι μαριονέτες του σύμβουλου επικοινωνίας τους στα debate. To βασικό προς πώληση αγαθό αυτού του κλάδου είναι συνήθως ο ίδιος ο πολιτικός.

 Το κυβερνητικό μάρκετινγκ είναι σχετικά νέος κλάδος. Στόχος του είναι να πουλάει και διαφημίζει όλα τα  προϊόντα που ξέρουμε σαν αποτέλεσμα εφαρμογής πολιτικών. Βασίζεται στην μελέτη της μεταβολής των αξιών σαν αποτέλεσμα εφαρμογής πολιτικών, για να πουληθούν καλλίτερα κάποια καταναλωτικά προϊόντα.

 Ξέρουμε ότι τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες έχει παρατηρηθεί στην δύση μια αλλαγή των αξιών που σχετίζονται με τα κοινωνικοπολιτιστικά χαρακτηριστικά κάθε χώρας. Έχει ενισχυθεί η τάση για άτυπες σχέσεις αντί για τυπικές, γίνονται σήμερα γάμοι σε ποιο ώριμες ηλικίες απ’ ότι παλιότερα, το μοντέλο των σταθερών γάμων κατέρρευσε από τα όλο και περισσότερα διαζύγια, δεν αποταμιεύουμε πλέον αλλά δαπανάμε προτιμούμε την άνετη ζωή από την σκληρή δουλειά, ενώ οι νέοι μένουν στο παιδικό τους δωμάτιο και μέχρι τα 30 τους. Μετά την οικονομική κρίση, φαίνεται ότι αρχίσαμε να προτιμάμε περισσότερο τα μοντέλα της αργής οικονομικής ανάπτυξης από τα γρήγορα που είχαν κυριαρχήσει τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, δομούμε τις κοινωνίες με βάση το άτομο αντί για την οικογένεια και ζητάμε ποιο ποιοτικά προϊόντα αντί για περισσότερα προϊόντα. Ακόμα περισσότερο την τελευταία δεκαετία, περάσαμε από τις κοινωνίες που είχαν ελάχιστη κινητικότητα σε κοινωνίες με αυξημένη κινητικότητα, σε ένα σχεδόν νομαδικό τρόπο ζωής που αποζητάει την ευχαρίστηση τώρα αντί να την περιμένει στο μέλλον. Σε κοινωνικές συμπεριφορές που καθορίζονται από τον αυτοπροσανατολισμό αντί για τον προσανατολισμό από άλλους, την ατομικότητα αντί για την συλλογικότητα αλλά και ταυτόχρονα στο να βασιζόμαστε περισσότερο στην κυβέρνηση και το κράτος από ότι τον εαυτό μας. Είναι σημαντικό ότι εμπιστευόμαστε περισσότερο τις συναισθηματικές εικόνες που προβάλουν οι πολιτικοί, έχοντας υποκαταστήσει με αυτές σχεδόν ολοκληρωτικά την λογική από τον πολιτικό τους λόγο. Ειδικά μετά την ενδεκάτη του Σεπτέμβρη, έχει αρχίζει να εκφυλίζεται η αξία της ανεξαρτησίας προς όφελος της ασφάλειας. Και τα τελευταία χρόνια, λόγω της ευαισθητοποίησης σε θέματα περιβάλλοντος λόγω των εμφανών πλέον δυσμενών αλλαγών στη φύση, προτιμάμε «οικολογικά προϊόντα», ότι και να σημαίνει αυτό, ακόμα και από εταιρίες που φημίζονται για το βαρύ ιστορικό τους στην καταστροφή του περιβάλλοντος. Δεν υπάρχει ούτε ένα προϊόν ή μια υπηρεσία που να μην επηρεάζεται η ζήτησή του από αυτές τις αλλαγές.

Αυτές οι αντιφατικές μεταξύ τους αλλαγές στις αξίες, που έχουν στείλει σχεδόν όλη την Αμερική και την μισή Ευρώπη στα ντιβάνια της ψυχανάλυσης, είναι το αποτέλεσμα μιας φοβερά πολύπλοκης διαδικασίας,  όπου παίζουν ρόλο εκατοντάδες ιστορικοί, πολιτισμικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί λόγοι μαζί με τις πολιτικές που ασκούν οι κυβερνήσεις για την διαμόρφωση και ενός μοντέλου κοινωνικής αλλά και καταναλωτικής συμπεριφοράς.

 Το κυβερνητικό μάρκετινγκ δεν μελετάει τις αιτίες αυτών των αλλαγών, αυτό είναι δουλειά των κοινωνιολόγων. Το ενδιαφέρει περισσότερο να βρει τρόπους για να μετρήσει την αλληλεπίδραση των κυβερνητικών πολιτικών  με τις αλλαγές που φέρνουν στις κοινωνικές αξίες, άρα τελικά στην ζήτηση όλων των προϊόντων ή των υπηρεσιών που επηρεάζονται από αυτές τις αλλαγές.

Όλοι όσοι ασχολούνται με αυτό τον κλάδο, χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους και τα ίδια εργαλεία καταγραφής των τάσεων στις κοινωνικές συμπεριφορές αλλά και τις ίδιες επικοινωνιακές μεθόδους για την προβολή των κυβερνητικών πολιτικών που χρησιμοποιούν και όλοι οι άλλοι στην διαφήμιση: την έρευνα αγοράς, την δημοσκόπηση και τις μεθόδους χειραγώγησης του εθιμικού του «καταναλωτή» πολίτη με την διαφήμιση.

Πόσο έχουν όλα αυτά σχέση με τις ανάγκες των πολλών;

Δεν έχουν, οι ανάγκες των πολλών δεν συμπίπτουν πάντα και υποχρεωτικά με την ανάγκη που έχει αυτός που θέλει να πουλήσει το καταναλωτικό του προϊόν: Το κέρδος.

Μέσα σε αυτή την βασική ανάλυση, κατανοούμε την σημαίνει το βασικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ «Ανατροπή του Σκηνικού«. Πρέπει να εξαφανιστούν και οι μαριονέτες και οι χειριστές τους αλλά και να ανατραπούν και εκείνες οι πολιτικές που διαμορφώνουν αξίες που διαμορφώνουν ανθρώπους  για να ταιριάζουν στο στημένο, σήμερα, καταναλωτικό σκηνικό.

Σχετικό άρθρο «Στο Παλιό Φάληρο, Αριστερά» και την σχέση του πολιτικού με το κυβερνητικό μαρκετινγκ και τις θεωρίες του Φροϋντ και την εκμετάλλευσή τους από εταιρίες και κυβερνήσεις, κλικ εδώ

Advertisements

4 Σχόλια

  1. E οχι κι΄ έτσι !!! αγαπητοί μου κύριοι (η κυρίες ) της Συντακτικής Ομάδας. Αν μη τι άλλο με αυτά που γραφετε ,αδικείτε κατάφωρα τον ίδιο τον Αλέκο Αλαβάνο. Και αυτό γιατί ο ανθρωπος είναι αρχιμάστορας στο αριστερο πολιτικό μαρκετινγκ-ναί υπάρχει και τέτοιο.

    Βέβαιως θα μου πείτε οτι εκφραζω άστοχες προσωπικές αποψεις οι οποίες δεν ακουμπάνε τον αξιοτιμο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ μητε έχουν καμμία σχέση με την πολιτική και τη συλλογική έκφραση του ΣΥΝ καθως και των λοιπων εταίρων του στο Κοινοβούλιο. Αλλα ακόμα κι έτσι να ΄ναι, όταν καθεστε και αναλύετε θεωρητικά τις διαστάσεις και τη πολυπλοκότητα του σημερινου πολιτικού μαρκετινγκ (συμφωνώ σταπερισσότερα) μάλλον θα έπρεπε, να είστε πιο προσεκτικοί και συγκρατημένοι στη προσπαθεια σας να βγαλετε έξω από το ¨καδρο¨ το ΣΥΝ.

    Αλλα ας δούμε το όλο ζήτημα σε πρακτικη και όχι θεωρητική βάση, ξεκινώντας απο κάτι πολύ απλο :Τα όρια της μεταξύ της πολιτικής και εμπορικής διαφήμισης είναι ασαφή ναί η οχι ; Το πλάνο στο ¨σποτάκι¨ του ΣΥΝ με τις κοπελιές και τους νεαρούς που δίνουν τα χέρια τους και σχηματίζουν το αστέρι (τον ωκεανό δηλαδή ) θα μπορούσε να υπάρχει ακόμα και σε μία εμπορική διαφήμιση πχ κινητής τηλεφωνίας ή αγελαδινού γάλατος η ακόμα και οδοντοβουρτσας ; ναι ή οχι ;

    Αγαπητοί μου φίλοι, ο ΣΥΝ δεν βγαίνει εύκολα έξω από το κάδρο του τηλεοπτικού -πολιτικού μαρκετινγκ Ο Αλαβανος όπως και ολοι οι άλλοι πρωταγωνιστές (ανεξαρτήτως κόμματος ) ,έχει και αυτός τη δικη του θέση μεσα στο κάδρο ,είτε φοράει κουστούμι είτε όχι,ειτε φοράει η δεν φοράει γραβάτα Η τηλεοπτική δημοκρατία έχει σήμερα επικρατήσει ολοκληρωτικά και εφαρμόζει αμείλικτα τους δικούς της κανόνες το δικό της θέαμα.Μέχρι και το ποδόσφαιρο επιστρατεύται ώστε να φαίνεται πιο θεαματικός,ο δημόσιος διάλογος μέσα στο τηλεοπτικό πλάνο Εδώ ακόμα και η κυρία Παπαρήγα σε συνεντευξη της στη ΝΕΤ, λιγες ώρες πριν αρχίσει ο τελικός Champions League , δήλωνε ότι υποστηρίζει τη Μπαρτσελόνα. Απολύτως προβλέψιμη η επιλογή της : Σιγά ντε μη δήλωνε οπαδός της Μαντσεστερ Γ, ομαδας εκ του ¨σατανικού μπλόκ των αγγλοσαξωνικών ιμπεριαλιστικών και καπιταλιστικών δυνάμεων¨.

    Οφείλω ωστόσο να σημειώσω ότι δεν έχω ακούσει , ουτε πρόκειται να ακούσω το Φωτη Κουβέλη να κανει διάλογο με ποδοσφαιρικούς όρους. Σε αυτόν τον άνθρωπο αν μη τι άλλο αναγνωρίζω την ευπρέπεια και τη προσήλωση του στο διάλογο με ουσιαστικό περιέχομενο. Το ίδιο θα ελεγα και για το Μιχάλη το Παπαγιαννάκη που δυστυχώς, έφυγε αφήνοντας μεγάλο και δυσαναπλήρωτο κενό. ΑΛΛΑ κανείς από τους δύο δεν θα εκλέγοταν πρόεδρος του ΣΥΝ . Εξελέγη όμως ο Αλεξης Τσίπρας ο οποίος μεταξύ άλλων ΜΠΟΡΕΙ να σταθεί στην εξεδρα των επισήμων του Παναθηναικού παρέα με το Βγενόπουλο.

    Αυτη λοιπόν η επιλογή- εκλογή αγαπητοί μου φίλοι έγραψε ιστορία, ως μια υποδειγματική και ευφυής κινηση αριστερου πολιτικού μαρκετινγκ που την χρεώνεται αποκλειστικα ο Αλέκος Αλαβάνος. Το εάν και κατα πόσο βέβαια θα τον δικαιώσουν οι μελλοντικές εξελίξεις ,αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα που εγω προσωπικά δεν το γνωρίζω.

    Φιλικα

    Κυριακος Χρηστεας

    Ν Σμύρνη

  2. Αγαπητέ φίλε Κυριάκο,
    με αφορμή το πολύ καλά εμπεριστατωμένο σχόλιό σου θα θέλαμε να επισημάνουμε πάλι τή βασική διαφορά ανάμεσα στο πολιτικό marketing και το κυβερνητικό marketing:
    To πολιτικό marketing προσπαθεί πάντα, στοχεύοντας στο εθιμικό του αναγνώστη, και πολύ σπάνια στην λογική του, να εκπέμψει μήνυμα που θα εκλαϊκεύει συμπυκνωμένα πολιτικές θέσεις ή αντιθέσεις. Ιστορικά πάντα οι πολιτικοί σχηματισμοί χρησιμοποίησαν την εικόνα για να προβάλλουν θέσεις (με αφίσα, με τρυκ κλπ). Τα τελευταία χρόνια ανατέθηκε από πολλούς πολιτικούς σχηματισμούς η κατασκευή αυτής της εικόνας σε επαγγελματίες “σκηνοθέτες και σκηνογράφους”. Ειδικά στις περιπτώσεις της προβολής πολιτικών προσώπων ως κεντρικών στοιχείων του μηνύματος, ο επικοινωνιολόγος προσπαθεί να “πουλήσει” ως προϊόν τελικά το πολιτικό πρόσωπο προσπαθώντας να συμπυκνώσει προσωποποιημένα συνήθως ένα απλοϊκό κεντρικό μήνυμα (πχ τον Καραμανλή με ανοιχτά χέρια (προσιτός) να αγκαλιάζει μωρά ή τον Παπανδρέου με ανεβασμένα μανίκια του πουκάμισου να διδάσκει με γλώσσα που ακόμα δεν ξερει να χρησιμοποιεί καλά (σοφός)). Το τι επιλέγει να προβάλει κάθε πολιτικός σχηματισμός σε αυτή του την προσπάθεια, είναι άμεσα συνυφασμένο με τις κυρίαρχες αξίες του και φυσικά με τον τρόπο που λειτουργεί και βεβαίως από αυτά κρίνεται αλλά όχι μόνο. Δεν αρκεί η εικόνα, κρίσιμες φυσικά είναι και οι θέσεις και οι δράσεις (που συνήθως κρύβονται πίσω από την εικόνα).
    Το κυβερνητικό marketing είναι πιο πονηρό και πανούργο. Το χρησιμοποιούν οι εταιρίες προβολής και προώθησης προϊόντων (και όχι τα πολιτικά κόμματα) για να προσαρμώσουν την εικόνα καταναλωτικών προϊόντων στις αξίες που επιβάλλονται από την εκάστοτε Κυβέρνηση (από εκεί και ο όρος του). Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ότι η αλλαγές στις αξίες των πολιτών πχ στα θέματα που σχετίζονται με το περιβάλλον ή την ασφάλεια, έχουν οδηγήσει πολλές “βρώμικες” κατά τα άλλα εταιρίες, όπως η πετρελαϊκή Chevron που ήταν βασικός χρηματοδότης ορισμένων πρόσφατων δράσεων οικολογικής ευαισθησίας (κλείσιμο τα φώτα τη μέρα της Γής), να λανσάρει στην αγορά νέα προϊόντα που απευθύνονται στους αποδέκτες της εφαρμογής και συγκεκριμένων κυβερνητικών επιλογών ως προϊόντα “πράσινα”, “ασφαλή” ή οικολογικά”.΄Και πάνω σε αυτή την λειτουργία marketing, υφαίνεται και η διαπλοκή. Εταιρίες επιβάλλουν πολιτικές που εφαρμοζόμενες από κόμματα εξουσίας όπως το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ πχ, επιβάλλονται από τις κυρίαρχες κυβερνήσεις ως αξίες στην κοινωνία που με την σειρά τους οδηγούν στην επιλογή του συγκεκριμένου προϊόντος από το ράφι.
    Μετά από αυτά, θα σε παρακαλούσαμε να μας διευκρινίσεις
    1. Πότε στην στρατηγική προώθησης (πολιτικό marketing) της Ριζοσπαστικής Αριστεράς προβλήθηκε πρόσωπο, πχ του Αλαβάνου όπως ισχυρίζεσαι; Τα μηνύματα του ΣΥΡΙΖΑ τα κατανοούμε ώς προσπάθεια να προβληματίσουν, απευθύνονται περισσότερο στο λογικό και λιγότερο στο εθιμικό του αποδέκτη του μηνύματος.
    2. Πότε η Ριζοσπαστική Αριστερά ήταν κυβέρνηση στην Ελλάδα ή πότε ενεπλάκη το όνομά της ή οι αξίες της με προσπάθεια προώθησης καταναλωτικών προϊόντων;
    ΥΓ Στο αστέρι που σχηματίζουν οι 5 νέοι στην καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται νέοι και νέες, μετανάστες δεύτερης γενιάς και παιδιά από μειονότητες. Το συγκεκριμένο αστέρι τυχαίνει να είναι και βασικό στοιχείο του σήματος του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πουλάνε γάλα Κέιτο, την ελπίδα προσπαθούν να δείξουν όταν η ενότητα των πολλών μπορεί να οδηγήσει σε κινήματα και κινηματικές δράσεις για να υπερασπίσουν και να διεκδικήσουν τις ανάγκες των πολλών.

  3. Αγαπητοι κυριοι της Συντακτικής Ομάδας

    Να σας ευχαριστήσω θερμά που μπήκατε στο κόπο να μου απαντήσετε και να κάνετε συμπληρωματικά αυτες τις ομολογούμενως χρήσιμες παρατηρήσεις Εν πρώτοις, επειδή στο υστερογραφο σας, διαφαίνεται κάποιος υπαινιγμος σας για κυνικό σχολιασμό απο πλευράς μου, δεν έχω κανένα απολυτως πρόβλημα να το δηλώσω ευθαρσώς : ΝΑΙ αγαπητοι φίλοι , το σχόλιο μου για το τηλεοπτικο σποτ του Σύριζα, ήταν ΚΥΝΙΚΟ !!

    Τόσο κυνικό όσο και η ραδιοφωνική διαφήμιση της αλυσίδας καταστημάτων JUMBO , με τους μετανάστες απο τη Κένυα. Μέσα σε ένα ή δύο λεπτά ραδιοφωνικό χρόνο ο μετανάστης μετατρέπεται σε ¨βασικό συστατικό¨ εμπορικής διαφήμισης που περνάει ένα εμπορικό μήνυμα για να προβληθεί συγκεκριμένο καναλωτικό προιον . Ο κυνισμός της εμπορικής διαφήμισης στην προκειμένη περίπτωση είναι μάλλον προφανής.

    Αλλα ας δούμε πάλι το τηλεοπτικό σπότ του ΣΥΡΙΖΑ ( ¨Ακολουθεί Πολιτική Διαφήμιση ¨) με το βασικό ερώτημα : Η εμφάνιση αυτή καθαυτή των μεταναστών στο πλάνο εμπεριέχει κυνισμό; Κατηγορηματικά οχι , αφού αυτό έχει ουσία αφου έχει περιεχόμενο, αφού έχει πανανθρώπινες αξίες, αφού το μήνυμα είναι η ¨ελπίδα¨, η ¨ενότητα των πολλών που μπορει να οδηγήσει σε κινήματα κλπ κλπ¨ Ως εδώ όλα καλά . Εάν όμως το ίδιο πλανο, το απονευρώσουμε ιδεολογικά υπό το πρίσμα και μόνο βασικών αρχών εμπορικής διαφήμισης τότε τι γίνεται ; Να σας το θέσω το ερώτημα διαφορετικά: Τι συμβαίνει αραγε με μια πολιτική διαφήμιση με βασικο συστατικό τους μετανάστες , που περνάει αόριστα ενα πολιτικό μήνυμα και προβάλλει αόριστα ένα πολιτικό προιον ; Μήπως τότε αρχίζει να γίνεται κάπως ….ΚΥΝΙΚΗ!!!!! Θέλω να πώ κατι πολύ απλό : Θέλω να πώ ότι η πολιτική διαφήμιση (είτε της Ριζ Αριστερας είτε οποιουδήποτε αλλου κόμματος ) από τη φύση της έχει δύο όψεις ,από τη φύση της έχει αντιφατικό χαράκτήρα, απο τη φύση της εκ προοιμίου (αυτο)υπονομεύεται . Και αυτό διότι τα ορια μεταξύ πολιτικής και εμπορικής διαφήμισης είναι ασαφή. Γιατί η πολιτική διαφήμιση δανείζεται τεχνικές και αρχές της εμπορικής διαφήμισης η οποία είναι και κυνική και χυδαια ενίοτε . Και κατι ακόμα αγαπητοι μου φίλοι:Πιστεύω ότι ήταν μάλλον περιττό (Κέιτο) να καθήσετε να μου γραψετε ότι τα παιδια¨δεν πουλάνε γάλα την ελπιδα προσπαθούν να δείξουν κλπ κλπ.¨ Διακηρύξεις και ρητορικές δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία ουτε ουσιαστικό περιέχομενο άν δεν γίνονται βίωμα δεν γίνονται πράξη κάθε στιγμη και κάθε λεπτό . Δηλαδή εν ολίγοις αγαπητοί μου ,θα πρέπει ανα πάσα στιγμή να είστε έτοιμοι να αποδείξετε ότι ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ !!! Μπορείτε να το κάνετε αυτό::::: Μην βιαστείτε να απαντήσετε, σκεφτείτε το καλά πρώτα. Ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ είναι πάντα δίπλα μας και μας …..μαρκαρει στενά.

    Σέ ότι αφορά τώρα τη δεύτερη διευκρίνηση που μου ζητάτε, ειλικρινώς δεν αντιλαμβάνομαι τη σκοπιμότητα της .Τι σκοπιμότητα θα είχε άραγε να απαντήσω σε μία ερώτηση για την οποία μου έχετε ήδη υπαγορέψει και την απαντηση της . Και εν πάσι περιπτωσει το όλο ζήτημα θα είχε περιεχόμενο έαν η ΡΙΖ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ευρίσκετο πρό των πυλών να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα ή έστω να έθετε σε προτεραιότητα και να επιδίωκε με πειστικό τρόπο να συμμετάσχει σε ένα σχήμα συνεργασίας για τη διακυβέρνηση της χώρας .

    Σχετικα τώρα με τη πρώτη διευκρίνηση φαίνεται δεν εγινα κατανοητός όσο θα έπρεπε . Αγαπητοί μου κύριοι πουθενα δεν ισχυρίζομαι ότι στο πλαίσιο της στρατηγικής προώθησης του ΣΥΡΙΖΑ προβάλλεται το πρόσωπο του Αλαβάνου Αυτό που πιστεύω (και προσπάθησα να το αιτιολογήσω ) είναι ότι ο Προέδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας ευφυής αριστερός πολιτικός ο οποίος μεταξύ άλλων διαθέτει έμφυτη γνώση της επικοινωνιακής τακτικής και του πολιτικού μαρκετινγκ . Στο κάτω κάτω της γραφής δεν έχει ανάγκη ούτε από ¨στρατηγικές προωθήσεις¨ούτε από επικοινωνιολόγους της THOMPSON ή της CIVITAS (και κολοκύθια τούμπανα ) για να κάνει ¨παιγνίδι¨ Τα κάνει όλα μονος του –¨ΟΝΕ ΜΑΝ SHOW¨ που λέει ο .λόγος. Αλλα και ¨αβανταδόρους¨ αν χρειαστεί, έχει στη διαθεση του μέχρι και ….. Λαζόπουλο. Ο οποίος μπορεί να του κάνει πολιτική διαφήμιση καθε βδόμαδα με εκπομπές ακροαματικότητας 80% (και βάλε ) διαρκείας 2 ωρών Ο οποίος ως γνωστόν θάβει συστηματικα συγκεκριμενο πολιτικο αρχηγό. Ο οποίος κατα καιρούς δίνει τα ρέστα του για να επιβεβαιωθεί σώνει και καλά ντε , η θεωρία του επικοινωνιολόγου κυρίου Λούλη ¨Περι Πολιτικής Κυριαρχίας¨ (Ποιανού;;;;;;;;;) Αυτό κι αν είναι μαρκετινγκ αυτό κι αν είναι show, αυτο κι αν είναι το ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ – βάρδα μη με ρωτήσετε για ΤΕΧΝΗ. Και κάτι τελευταιο : Ο Αλέκος Αλαβάνος είναι παντα μέσα στο ¨Κάδρο ¨ ή να το πώ αλλιώς ,μέσα στην οικογενειακη φωτογραφία του Debate . Κατέχει τη δική του θέση ανάμεσα στο κύριο Καρατζαφέρη και τη κυρία Παπαρήγα . Είναι πολυ δύσκολο να τον εξαιρέσετε και να τον βγάλετε απ΄ εξω ,όσο και να προσπαθήσετε. Γιατί αυτό δεν το λέω εγώ. Το θέτει επιτακτικά η Τηλεοπτική Δημοκρατία της οποίας οι κανόνες είναι αμείλικτοι.

    Αγαπητοι φίλοι αυτές είναι οι απαντήσεις μου . Αν δεν σας ικανοποιούν συμπαθάτε με . Είμαι άλλωστε τόσο κολλημένος και τόσο πωρωμένος ωστε να….φιλάω με ανοικτά τα μάτια και να ψηφίζω με κλειστά !!!!

    Καληνύκτα σας

  4. Αγαπητέ φίλε Κυριάκο

    Στο «ανα πάσα στιγμή να είστε έτοιμοι να αποδείξετε ότι ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ» το μόνο που μπορούμε να απαντήσουμε από αυτή τη θέση είναι το βασικό μας σύνθημα:

    Εμείς επιδιώκουμε οι ιστορίες να γράφονται από εσάς.

    Την δική σας την σεβόμαστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: