«Πράσινη Ανάπτυξη» στην πράξη

new_kefalaΝα συνεχιστεί η ΚΑΠ ως έχει και μετά το 2013, όπως προτείνει το ΠΑΣΟΚ; Nα καταργηθεί όπως συμφωνεί η ΝΔ και η πλειοψηφία των Ευρωπράσινων για να αντικατασταθεί από ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο;  Ή να αλλάξει για τις ανάγκες των πολλών, όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Επειδή δεν μπορούμε να μιλάμε γενικά και αόριστα περί πράσινης ανάπτυξης χωρίς να μπεί στην εξίσωση η αγροτική παραγωγή και το περιβάλλον,

αγροτική παραγωγήΦανταστείτε το μη αστικό περιβάλλον χωρίς αγροτική παραγωγή. Μερικοί λένε «δεν συμφέρει», ας τα κάνουμε όλα οικόπεδα. Σε αυτή την προοπτική, διαφωνεί το Αγροτικό Πανεπιστήμιο Αθήνας, όπου επιστημονικά και τεκμηριωμένα αποδεικνύει την μεγάλη σημασία της διατήρησης της μικρής και μεσαίας γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής και ως όρου διατήρησης του πρασίνου και των οικοσυστημάτων (αρκεί φυσικά να εγκαταλειφθούν οι κετευθυνόμενες από συμφέροντα υπερ-λιπάνσεις και υπερ-καταναλώσεις νερού). Η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) καλώς ή κακώς, επιδοτεί σήμερα την μη εγκατάλειψη της υπαίθρου με ποσά που πλησιάζουν το 30% της συνολικής αξίας της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής.

Αλλά για ποιόν λόγο «σχεδιάστηκε» και προς όφελος ποιού λειτουργεί η ΚΑΠ;   Παράδειγμα το σκληρό σιτάρι στην Ελλάδα. Η παραγωγή του καλύπτει το 1/6 της παγκόσμιας ζήτησης και τροφοδοτεί κυρίως την βιομηχανία ζυμαρικών, η δε ποιότητά του θεωρείται κορυφαία σε παγκόσμιο επίπεδο. Η εφαρμογή της αγροτικής πολιτικής όμως καθώς, του τρόπου που εφαρμόζεται η ΚΑΠ αλλά και λόγω της πολυδιάσπασης του αγροτικού συνεταιριστικού κινήματος, οδηγεί το σύνολο σχεδόν της παραγωγής στον έμπορο της Barilla, που αγοράζει το ελληνικό σκληρό σιτάρι 100€ λιγότερα στον τόνο απ’ ότι το υποδεέστερο ποιοτικά γαλλικό! Όλως τυχαίως, ο εν λόγω έμπορος είναι φανατικός οπαδός και υποστηρικτής και του ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ! Γιατί να μην είναι άλλωστε…

Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για μια ριζική αλλαγή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) προς όφελος των μικρών και μεσαίων αγροτών”, επισήμανε στην “Αυγή” ο αγρότης και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παπαδόπουλος. Γεννημένος το 1955 στο Ομορφοχώρι Λάρισας, από αγροτική οικογένεια, ο Ν. Παπαδόπουλος σπούδασε Τεχνολογία Τροφίμων στα ΤΕΕ Αθήνας, επιστρέφοντας έπειτα στη Λάρισα όπου ασχολείται με τη γεωργία. Τις τελευταίες δεκαετίες συμμετέχει στους αγώνες της μικρομεσαίας αγροτιάς παλεύοντας καθημερινά για τις ανάγκες της αγροτικής οικογένειας, ενώ παράλληλα είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ.

* Πώς κρίνετε την πολιτική της Ε.Ε. για τα αγροτικά ζητήματα;

Η αγροτική πολιτική της Ε.Ε. έχει καταρρεύσει λόγω της ΚΑΠ, η οποία ΚΑΠ ήταν και είναι στραμμένη προς τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Ευθύνη για τα αδιέξοδα που δημιούργησε η ΚΑΠ στη χώρα μας, έχουν όλες οι τελευταίες κυβερνήσεις, οι οποίες θεωρώντας τη ευαγγέλιο, την εφάρμοσαν εδώ. Όλες οι αναθεωρήσεις που έγιναν ήταν με τη συναίνεση των δυο κομμάτων και απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι την τελευταία αναθεώρηση (2003-2004) την πραγματοποίησε το ΠΑΣΟΚ και την εφάρμοσε με την υπογραφή της το 2006 η Ν.Δ. Αυτή εφαρμόστηκε πιέζοντας όλες τις χώρες της Ε.Ε., την καθημερινότητα των αγροτών, κυρίως της οικογενειακής γεωργίας και προκάλεσαν τα πιο σοβαρά προβλήματα της κοινωνικής τους κατάστασης, κάτι που αποδείχθηκε εξάλλου και από τις αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων.

* Ποια είναι η εναλλακτική πρόταση της ριζοσπαστικής αριστεράς για το μοντέλο γεωργίας;

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά μιλάει για μια ριζική αλλαγή της “Κοινής Αγροτικής Πολιτικής” προς όφελος των μικρών και μεσαίων αγροτών. Επί της ουσίας ζητάμε την ανακατανομή του πλούτου και των κοινοτικών κονδυλίων, αλλά και ενισχύσεις για τις ανάγκες των πολλών, με κριτήρια οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά και όχι προς όφελος των μεγάλων παραγωγών, ορισμένων κλάδων και ορισμένων χωρών. Βασικό στοιχείο της «Κοινής Αγροτικής Πολιτικής» που ζητάμε είναι η αποκέντρωση της παραγωγής, σύμφωνα με τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, περιφερειών και χωρών και συμπληρωματικά από την παραγωγή για εξαγωγές. Μιλάμε για παραγωγή υγιεινών και ποιοτικών προϊόντων, για σεβασμό στα πρότυπα διατροφής, για διατήρηση των σπόρων και των ποικιλιών, για ορθολογική χρήση των υδατικών πηγών, για προστασία της βιοποικιλότητας και εφαρμογή μέτρων υποστήριξης της οικογενειακής γεωργίας. Παλεύουμε παράλληλα για τον σεβασμό της αγροτικής εργασίας και διαμορφώνουμε τα θεμελιώδη στοιχεία της αρχής για «αυτοδυναμία» των λαών σε τρόφιμα.

Για μας η ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και της εργασίας, πρέπει να αποτελεί τον κεντρικό άξονα ανάπτυξης της υπαίθρου, με την εφαρμογή κλαδικών πολιτικών, στήριξη της γεωργο-κτηνοτροφικής βιοποικιλότητας, όπως και της αγροτικής απασχόλησης.

* Συγκεκριμένα για τη χώρα μας, ποια είναι τα θετικά του τόπου που οφείλουμε να εκμεταλλευτούμε;

Το ανάγλυφο της χώρας και το φυσικό της περιβάλλον βοηθάει πάρα πολύ να έχουμε μια μεγάλη ανάπτυξη προϊόντων ποιότητας, βιολογικά, ολοκληρωμένης διαχείρισης. Μπορούμε να έχουμε Προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), όπως η φέτα, ο κρόκος, τα κτηνοτροφικά προϊόντα κ.ά., για να επενδύσουμε πάνω σε αυτά και να τα προσφέρουμε στους πολίτες για να τρέφονται σωστά, υγιεινά και οικονομικά Αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα που έχουμε ως χώρα το εκμεταλλεύονται ωστόσο τα καρτέλ και έχουμε τις περίφημες “ελληνοποιήσεις” ζώων και προϊόντων. Πρέπει να πάψει η αισχροκέρδεια των καρτέλ, οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους να μπουν πάνω πάνω από τα κέρδη.

* Ασχολείστε χρόνια με τον αγροτοσυνδικαλισμό, θεωρείτε πως μπορεί αυτός να αναγεννηθεί και να στραφεί σε διαφορετική κατεύθυνση;

Η αγροτική πολιτική έχει μέλλον αρκεί να αλλάξουν οι πολιτικές, να γίνουν ανατροπές. Αυτές μπορεί να τις κάνει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ στηριζόμενος στο ανεξάρτητο αγροτικό και συνεταιριστικό κίνημα. Μιλάω για ένα κίνημα ενωμένο και μαζικό, ώστε να στηρίξει και να επιφέρει ριζικές αλλαγές. Σήμερα το αγροτικό κίνημα είναι πολυδιασπασμένο γι’ αυτό χάνει και μεγάλη δύναμη. Το αγροτικό όμως, όπως και το συνεταιριστικό κίνημα οφείλουν να ανασυγκροτηθούν σε μία νέα βάση παραγωγική, έξω από τα κομματικά κατεστημένα και δη του δικομματισμού προς όφελος των αγροτών, των καταναλωτών και της εθνικής οικονομίας.

Επειδή η οικολογία είναι κίνημα και η Πράσινη Ανάπτυξη δεν θα πρέπει να εγκλωβιστεί στην κατανάλωση «σπιρουλίνας» για να απενεχοποιηθούν οι ευθύνες, «Στο Παλιό Φάληρο, Αριστερά», θεωρούμε τα δικακηδεύματα της επόμενης Ευρωβουλής σημαντικά, και ας μη παράγεται σπόρος σιταριού στις γειτονιές μας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: